ऐक ना…

“ए अग्ग, ऐक ना..एकदा बघ ना तुझ्या त्या ‘तिळा’ला,न चिडता….प्लिज…… ?मी सांगतोय म्हणून ?तुझा तो मुखडा नि तो ढीम्म ‘तीळ’.…

Continue Reading →

जिंदगी मुरंबा आहे!

माझंही हे असंच होतंय, गेल्या कित्येक दिवसापासून.‘माणूस इतका विचार का करत असेल बरं? म्हणजे इतकं सुंदर आयुष्य असताना ही ‘काजळी’…

Continue Reading →

कटींग सांज…

-“जगायला हवं रे ! स्वतःसाठी नाही निदान या भाजीवाल्यासाठी, या बेंचवर बसणाऱ्या आजीसाठी, या समोरच्या कुलकर्ण्यासाठी “ -“तुझं आपलं काहीतरीच…

Continue Reading →

किताब मिलने के बाद लिखना जरूर…।

आज के दौर का मुसन्निफ़ (राइटर) पूछने की हिम्मत करता हैं, कहता हैं… कल किसी अजनबी के हाथों पर मेरी…

Continue Reading →

दुःखाने ओशाळून जावं असं जगावं!

दिवस उजाडतो,तसा तो मावळतोही …सूर्य उगवतो,चंद्रही मला बघून जातो….चांदणी त्या ओघात मला चमकण्याचं सौंदर्य दाखवते….आणि अशीच एक हिवाळी लुसलुशीत संध्याकाळ…

Continue Reading →

हास्याचा खटला!

दारावरची बेल वाजली. पुन्हा वाजून आई उठू नये म्हणून मी पळत जाऊन दार खोललं. बघते तर काय दारात मावशी उभी.तिचं…

Continue Reading →

सूर्यास्ताला आयुष्याचा हिशोब

अशाच एका संध्याकाळी वैतागून गच्चीवर जावं. मावळत्या सूर्याकडे बघून साऱ्या आयुष्याचा हिशोब मांडावा. घोंगावणाऱ्या माशीला दूर सारावं , एकवार पुन्हा…

Continue Reading →

लेखणीला नाजायज वाटतं!

लेखणी फक्त शब्द नाही लिहीत, तिला तिचं म्हणणं आहे, म्हणूनच माझ्या लेखणीच्या गर्भाला लोक कळतात. त्यांच्या भावना कळतात, त्यांनाही संवेदना…

Continue Reading →

बूकशेल्फातलं प्रेम…

एकदा एका बूकशेल्फातून एक बूक उचललं…पुस्तक जड होतं त्यामुळे हात खाली वाकला गेला.घागर हलकी असेल म्हणून उचलायला जाऊन जसा तो…

Continue Reading →